Eğer bir kez olsun sevişebilseydik,
Ölmeye bahanemiz olacaktı.
Kesik bir bilekten sızan kan gibi damla damla yok olacaktık.
neden bu titremeler, mide krampları, ağrılar? ben bu bedenin, zihnin sahibi değil miyim?
beynim neden durmuyor, susmuyor peki? bu fısıltılar ne?
ben mi böyle olmak istiyorum?
nerde o içimdeki güçlü kadın?
aşk, gitmiş kalplerimizden. sevgi, tutku, gün geçtikçe kaybolmakta.
yeniden başlayalım. eski günlere dönmeyelim boşuna. unutalım bütün olanları, geçmişimizi. içimiz yanmadan, üzülmeden. tüm acıları geçmişe bırakalım.
unutalım bütün olanları. tüm yaşadıklarımız bir rüyaymış gibi davranalım.
sabah oldu, artık uyanalım.
bir vardım, bir yoktum ve bir daha yok oldum.
sanatçılar katiller.
bazı şarkılar sırf intihar ederken bize eşlik etmeleri için bestelenmiş, bazı şiirler yüreklerimizi kesmek için yazılmış, bazı resimler ölümü hayal etmemiz için üretilmiş.
kim öldü?
kim sağ?
belli değil.
kan akıtıp, ortalığa dökelim, öğrenelim.
kaçmak istiyorum evden. kaçmak istiyorum çocukluğuma. kaçmak heyecan verir. ve geride kalanlar şarkıların, şiirlerin ne kadar tehlikeli olduğunu anlarlar.
insanların saçma sapan umutlara kapılıp, yaşama isteklerini gözlerindeki parlaklığıyla belirttikleri bir yerde yapayalnızım.
yalancı kim?
gerçek ne?
acı ne, hüzün ne, sevinmek ne, tutku ne, yaşamak ne?
bir vardım, bir yoktum ve bir daha yok oldum.
sabahları yalnızlığımın kollarında uyanıyorum, akşam yatarken yalnızlığımın kollarına giriyorum, sigara içerken yalnızlığımı içime çekiyorum.
intihar kokuyor bazen duman.
kesmek istiyorum bütün geçmişimi, geleceğimle birlikte.
mutsuzluğunun zehri karışsın insanların arasına. en üzgün, en düşünceli, en kırgın halinle yürü sokaklarda.
kimse seni izlemiyor zaten.
yalancısın sen.
insanların seni görmeye alıştığı şekilde gezinmeye devam et. o maske yüzüne iyice oturduktan sonra artık hislerini söylemeye hakkın olmadığını düşün. dertlerini küçümsemeye başla, kendini kandır.
kimse seni izlemiyor nasıl olsa.
